Sprawa aresztowania doktoranta z Iraku

Poniżej umieszczam list otwarty napisany w sprawie byłego studenta kierunku Ecology and Evolution, a obecnie doktoranta Instytutu Nauk o Środowisku UJ.  

Dlaczego umieszczam tą informację na blogu? Po pierwsze dlatego, żeby poinformować środowisko akademickie w Polsce o tym, co może spotkać naszych zagranicznych kolegów/studentów. Po drugie dlatego, że bylibyśmy wdzięczni gdyby jakieś gremium zechciało dołączyć się do naszego apelu o wyjaśnienie sprawy Ameera.   

W tym miejscu można wesprzeć petycję indywidualnym podpisem: http://www.petycje.pl/petycjePodglad.php?petycjeid=12095

Pozdrawiam,

Joasia Rutkowska

LIST  OTWARTY

pracowników i studentów Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego

Apel o interwencję w sprawie uwięzienia i zagrożenia deportacją doktoranta UJ

pana mgr Ameera Alkhawlany’ego

Szanowny Pan Dr Andrzej Duda

Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10, 00-902 Warszawa

oraz

Szanowna Pani Beata Szydło

Prezes Rady Ministrów

al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa

Szanowny Panie Prezydencie, Szanowna Pani Premier!

W dniu 3.10.2016 z polecenia ABW aresztowany został doktorant Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego, mgr Ameer Alkhawlany. Przedstawiono mu zarzut, iż jego „zachowanie stanowi zagrożenie dla Rzeczpospolitej Polskiej” i wydano postanowienie o deportacji do Iraku. Przesłanki decyzji są „tajne”, więc ani on, ani jego adwokat nie mogli się dowiedzieć, co konkretnie mu się zarzuca.

Władze Uniwersytetu, nauczyciele akademiccy znający pana Alkhawlany’ego, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Rzecznik Praw Obywatelskich, Helsińska Fundacja Praw Człowieka i dziennikarze zwracali się do organów państwowych z wnioskiem o wyjaśnienie sytuacji i przedstawienie informacji o tym, na czym polegały „zachowania” pana Alkhawlany’ego, wskazujące iż może on „stanowić zagrożenie”. Choć od aresztowania upłynęły dwa tygodnie, informacji takich nadal nie przedstawiono. Tymczasem, pan Alkhawlany zdecydował się ujawnić okoliczność, która wydaje się wyjaśniać faktyczny powód jego aresztowania: odmówił podjęcia współpracy jako tajny agent. Informację tę przekazał po długim wahaniu, z obawy o swoje bezpieczeństwo, najpierw swojemu prawnikowi, potem innym osobom, którym ufał, a wreszcie dziennikarzom.

Naturalne jest pytanie, dlaczego władze i społeczeństwo mają uwierzyć w niewinność pana Alkhawlany’ego, a nie w oświadczenie ABW. Na rzecz prawdziwości jego wersji wydarzeń, niezależnie od przekonania, wynikającego z dwuletniej już znajomości naszego kolegi-uczonego, przemawiają następujące okoliczności:

1. Pan Alkhawlany został starannie sprawdzony przez właściwe służby latem bieżącego roku, czyli w okresie szczególnego zagrożenia. Nie został uznany za osobę niebezpieczną, czego wyrazem było przedłużenie mu prawa pobytu w Polsce.

2. Nie przesłuchano ani osób, z którymi pracował przez ostatnie dwa lata na UJ, ani jego brata − doktoranta na AGH. Nie dokonano rewizji w ich wspólnym mieszkaniu ani w miejscu pracy. ABW z pewnością by to uczyniła, gdyby istniał choć cień podejrzeń, że pan Alkhawlany stanowi faktyczne zagrożenie.

3. Został aresztowany w środku dnia na ruchliwej ulicy, czego z pewnością by nie uczyniono, gdyby był osobą niebezpieczną, bo wówczas na niebezpieczeństwo narażeni byliby przypadkowi przechodnie.

4. W innych przypadkach aresztowania osób podejrzanych o działalność terrorystyczną, ABW natychmiast informowała społeczeństwo o takim wydarzeniu i przedstawiała stosowne wyjaśnienie (np. „posiadanie materiałów wybuchowych”). W przypadku pana Alkhawlany’ego ABW nie tylko nie poinformowała nikogo o podjętym działaniu, ale konsekwentnie odmawia jakichkolwiek wyjaśnień.

5. Gdyby doktorant Uniwersytetu Jagiellońskiego był faktycznie osobą zagrażającą bezpieczeństwu, ABW powinno było w pierwszej kolejności oficjalnie poinformować władze UJ. Tymczasem, Rektor UJ dowiedział się o sprawie wyłącznie dzięki informacjom od naukowych opiekunów doktoranta, którzy o aresztowaniu dowiedzieli się prywatnie od jego brata.

6. Gdyby pan Alkhawlany stanowił rzeczywiste zagrożenie, byłby z pewnością odizolowany, by nie móc swobodnie przekazywać informacji ewentualnym wspólnikom. Tymczasem, każdy „z ulicy” może zadzwonić do aresztu i poprosić o rozmowę z nim. Jak dotychczas, straż nie robi w tej materii żadnych przeszkód: można rozmawiać praktycznie bez ograniczeń czasowych, także z telefonów mobilnych, których właścicieli niekoniecznie da się ustalić.

7. Podobnie, nie ma przeszkód w odwiedzaniu pana Alkhawlany’ego i prowadzeniu rozmów w osobnym pokoju, bez bezpośredniej obecności strażników, przekazywaniu mu dokumentów, pokazywania obrazów i dokumentów na prywatnym telefonie czy komputerze − bez kontroli przekazywanych informacji. Gdyby ABW było przekonane, iż pan Alkhawlany stanowi zagrożenie, z pewnością by do tego nie dopuściło; nie tylko ze względu na możliwość przekazywania informacji ewentualnym wspólnikom, ale też ze względu na bezpieczeństwo osoby, która pana Alkhawlany’ego odwiedza.

Podsumowując, to przede wszystkim postępowanie ABW, Straży Granicznej i innych służb wskazują, że zarzut „stanowienia zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa”, jest fikcyjny.

Chcemy podkreślić, że rozumiemy potrzebę pozyskiwania przez ABW i inne służby niejawnych współpracowników. Jednakże, nie może być zgody na to, by współpracę taką wymuszać szantażem, a tym bardziej na niszczenie życia osobie niewyrażającej chęci do takiej współpracy. Wreszcie, nie może być zgody na decyzję o deportacji kogokolwiek do kraju ogarniętego wojną, czego jednoznacznie zakazują międzynarodowe konwencje. Fakt, iż decyzję taką wydał organ Państwa Polskiego budzić musi najwyższe zdumienie.

W liście wystosowanym 10.10.2016 do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przez nauczycieli i opiekunów pana Alkhawlany’ego, zwróciliśmy uwagę, że deportowanie zagranicznych studentów bez wyjaśnienia konkretnych przyczyn, uniemożliwi realizację jednego ze strategicznych celów MNiSW, jakim jest umiędzynarodowienie polskich uczelni. Ujawnione późnej prawdopodobne faktyczne przyczyny decyzji o deportacji każą nam zwrócić uwagę na kwestię o dużo większej wadze: jeśli ABW do pozyskania współpracowników stosuje metody szantażu, a odmawiających współpracy przetrzymuje w aresztach i doprowadza do ich deportacji, to jest to działanie zmierzające wprost do przysparzania Polsce wrogów, a więc działanie zagrażające naszemu bezpieczeństwu.

Panie Prezydencie, Pani Premier!

Prosimy Państwa, jako najwyższych urzędników odpowiedzialnych za nasze bezpieczeństwo, o interwencję w tej sprawie. Nie wierzymy, by sposób pozyskiwania informatorów, jaki ABW zastosowało wobec pana Alkhawlany’ego, był aprobowany przez władze państwowe. Mamy nadzieję, że Pan Prezydent i rząd podkreślający iż działa w imię prawa i sprawiedliwości – prawa silnego wobec silnych i chroniącego słabych – podejmie stosowne działania, by wyjaśnić zarówno społeczności akademickiej, jak i całemu społeczeństwu faktyczne przyczyny aresztowania pana Alkhawlany’ego i decyzji o jego deportacji.

Z wyrazami szacunku,

prof. dr hab. Paweł Koteja

osoba do kontaktu: pawel.koteja@uj.edu.pl;

Instytut Nauk o Środowisku UJ, ul. Gronostajowa 7, 30-387 Kraków, tel. 12 6645209

Pracownik inżynieryjno-techniczny

Seminaria z ekologii i ewolucji w CeNT UW

http://leem.cent.uw.edu.pl/seminars/
Marta Szulkin

Single Large or Several Small w finansowaniu nauki

Przy okazji licznych wcześniejszych dyskusji o NCNie, grantach ERC, TEAM i innych, przewijał się ciekawy wątek, który chciałbym podnieść do rangi osobnego postu, bo temat ten "chodzi za mną" już od dawna. Mam na myśli o pytanie znane każdemu ekologowi: Single Large or Several Small w odniesieniu do finansowania nauki. 

Można przypuszczać, że produktywność (rozumiem przez produktywność naukowy output, czyli publikacje ważone ich jakością) przeciętnej złotówki wydanej na granty naukowe przez polskiego podatnika jest nieliniową funkcją przeciętnej wielkości grantu. Ekstremalne rozdrobnienie finansowania na mikroprojekty (=Several Small) będzie skutkowało relatywnie ogromnymi kosztami obsługi systemu grantowego, dofinansowywaniem projektów słabych i niemożnością zrealizowania bardziej kosztownych zadań badawczych w żadnym z nich. Z kolei kumulacja środków i przyznawanie całej puli środków na najlepszy mega-projekt (= Single Large) również powoduje wiele niepożądanych efektów: świetne projekty, ale nieco słabsze niż ten najlepszy, nie będą realizowane, z kolei zwycięzca konkursu być może nie będzie umiał/chciał odpowiednio wykorzystać tak znacznych funduszy, pojawi się rozrzutność, marnowanie części środków itp. Większość osób pewnie zgodzi się, że te ekstremalne scenariusze nie są najlepszym pomysłem i że model optymalny leży gdzieś pomiędzy nimi. Pytanie jakie powinni sobie nieustannie zadawać zarządzający środkami na badania brzmi: "jak daleko jesteśmy od optimum i w którą stronę?" (robią to?)

O co konkretnie chodzi: 

przeglądając dorobek znanych labów, bardzo dobrze (jak na nasze warunki) finansowanych, odnoszę wrażenie, że wcale nie produkują tak dużo i wysoko, jak moglibyśmy tego oczekiwać bazując na wiedzy o ich finansowaniu. Owszem, grupy te (składające się z ~10 osób) publikują dobre prace, publikują ich dużo (najczęściej coś koło 10-15 rocznie, w tych które sprawdzałem) i sumaryczny dorobek takiej grupy robi wrażenie. Ale gdy przyjrzymy się bliżej i uwzględnimy koszty, sprawa się komplikuje. Na przykład, jedna grupa, którą sprawdziłem ma ok 15 prac, w tym świetne, ale średnia punktacja jednej pracy to... ~25 pkt MNiSW. Czyli jest to punktacja, którą ma European Journal of Entomology albo Bird Study. Fajne pisma, no ale... Dużo to, czy mało? Odpowiadając na to pytanie trzeba pamiętać, że grupy te najczęściej mają non stop po kilka dużych grantów NCN, do tego często jakieś granty FNP, stypendia ministerialne, granty na zakup sprzętu, dobrze wyposażone laby do dyspozycji, całą infrastrukturę i pewnie jeszcze jakieś inne środki. Więc ich produktywność, w przeliczeniu na jeden etat i złotówkę wydaną z kieszeni podatnika, wcale nie rzuca na kolana. Nie chcę tu wymieniać konkretnych grup, bo nie chodzi o personalia (i proszę tego nie robić w komentarzach), lecz o ogólną zasadę - popatrzcie proszę sami kto i co pisze i zobaczcie na zakładkę "granty" (często są wypisane w oddzielnych zakładkach, na stronach takich zakładów). Równocześnie znam ludzi albo grupy, które nie otrzymują zbyt wielkiego dofinansowania, lub nie otrzymują grantów wcale, a jednak robią całkiem niezłą naukę. Oczywiście nie z takim rozmachem jak ludzie z grupy pierwszej, ale pamiętajmy o skrajnie różnych warunkach finansowych w obrębie tych dwóch grup. W przeliczeniu na złotówkę wydaną z kieszeni podatnika w postaci grantów, okazuje się, że ci niedofinansowani robią naukę praktycznie gratis. Znowu nie chcę pokazywać palcem - przypuszczam, że każdy znajdzie w okół siebie takie osoby. Oczywiście jest też cała masa sytuacji przeciętnych, z także słabo finansowanych grup, które robią bardzo mało lub nic.

I tutaj chciałbym postawić, na potrzebę dyskusji, roboczą hipotezę, że obecnie realizowany model jest zbytnio przesunięty w stronę Single Large. Zbytnio, czyli duże projekty są nieproporcjonalnie duże, przez co pieniądze nie są wykorzystywane optymalnie, a naukowcy pracujący w tak dofinansowanych grupach "dostają za dużo" jeśli przyjmiemy, że efektywność naukowa ma decydować o finansowaniu. Nie mam pewności, że tak jest; to raczej przypuszczenie - nie mam twardych dowodów, a jedynie obserwacje kilku zespołów i osób pracujących w różnych warunkach finansowych. Ale bardzo chciałbym, by agencje finansujące badania w Polsce zainteresowały się tym problemem. Jesteśmy niezbyt bogatym krajem, mamy duży i wciąż pogłębiający się dług publiczny, więc takie pytania o optymalizację wykorzystania skromnych zasobów powinny być normą, a nie domeną blogosfery. I proszę tego nie utożsamiać z ideą "każdemu po równo" której jestem jak najbardziej przeciwny - gdyby z takiej analizy optymalizacyjnej wyszło, że duże laby powinny dostać jeszcze więcej, to jestem za. Chodzi mi po prostu o zastanowienie się nad tym problemem optymalizacji.

Jestem bardzo ciekaw Państwa zdania na ten temat, gdyż sam nie rozpoznałem tematu rzetelnie i mam szereg wątpliwości z nim związanych, ale równocześnie wydaje mi się on ważny.

Michał Żmihorski

PS na serio proszę nie pisać o konkretnych osobach!

Praca dla zoologa - Adiunkt

Miejsce

Zakład Anatomii Porównawczej, Instytut Zoologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Stanowisko 

Poszukujemy osoby z doktoratem (biologia), którą możemy zatrudnić na stanowisku adiunkta na pełnym etacie naukowo-dydaktycznym (zajęcia dydaktyczne m.in. z zoologii kręgowców)

Pożądane kwalifikacje

• Zainteresowania w szeroko pojętej biologii porównawczej, z zastosowaniem współczesnych metod molekularnych wykorzystywanych w badaniach filogenetycznych, filogeograficznych, itp. 

• Zainteresowania ewolucją kręgowców i/lub bezkręgowców na poziomie fenotypu i genotypu 

• Umiejętność zdobywania środków finansowych na badania

• Biegła znajomość języka angielskiego

Wspieramy możliwość rozwoju własnych pomysłów badawczych w oparciu o istniejącą w Zakładzie bazę naukową i techniczną, umożliwiającą badania m.in. w kierunku filogenetyki, ekologii molekularnej, badań stref mieszańcowych, taksonomii, a także histologii i mikroskopii elektronowej. 

Zainteresowanych prosimy o wstępny kontakt, natomiast pełna treść konkursu będzie ogłoszona w październiku 2016. Start do negocjacji, optymalnie od lutego 2017. 

Kontakt

prof. dr hab. Wojciech Witaliński

w.witalinski@gmail.com

lub

dr hab. Maciej Pabijan

maciej.pabijan@uj.edu.pl 

Strona Zakładu dostępna pod http://zap-uj.pl/

Doktorat na ptakach morskich w Antarktyce

Ogłoszenie ponowne

Temat projektu: Ekologia żerowania dwóch sympatrycznych oceanników gniazdujących w morskiej Antarktyce

Obiekt badań: oceannik żółtopłetwy Oceanites oceanicus, oraz oceannik czarnobrzuchy Fregetta tropica

Oceannik żóltopłetwy oraz Polska Stacja Antarktyczna im. Arctowskiego (Fot. T. Janecki, ze strony Polskiej Stacji Antarktycznej http://www.arctowski.pl)

Teren badań: Wyspa Króla Jerzego (Południowe Szetlandy, Antarktyka)

Analizy laboratoryjne: Gdańsk (Katedra Ekologii i Zoologii Kręgowców, Wydział Biologii, Uniwersytet Gdański).

Podstawowym celem projektu jest porównanie ekologii żerowania dwóch gatunków sympatrycznych pelagicznych ptaków morskich, oceannika żółtopłetwego oraz czarnobrzuchego gniazdujących w Antarktyce morskiej. Najważniejsze zagadnienia badawcze to: 1) ocena stopnia międzygatunkowej i wewnątrzgatunkowej  segregacji i indywidualnej specjalizacji żerowiskowej; 2) zbadanie zmienności składu diety w różnych skalach czasowych: pomiędzy ważnymi etapami cyklu życiowego: okresem lęgowym i poza lęgowym, oraz w obrębie okresu lęgowego; 3) zbadanie wpływu zmian klimatu na zmiany w diecie poprzez porównanie aktualnych danych z dostępnymi historycznymi z tego samego terenu badań; 4) porównanie zachowań i miejsc żerowiskowych pomiędzy gatunkami i płciami bazując na danych z logerów GPS; 5) porównanie lokalizacji żerowisk wyznaczonych na podstawie pozycjonowania GPS oraz z równań regresji bazujących na sygnaturach izotopowych piór.

Opis zadań: Doktorant/ka wykona pracę doktorską w ramach projektu badawczego „Ekologia żerowania dwóch sympatrycznych oceanników gniazdujących w morskiej Antarktyce” w Katedrze Ekologii i Zoologii Kręgowców Uniwersytetu Gdańskiego pod kierunkiem dr hab. Dariusza Jakubasa, kierownika projektu. Stypendysta/tka przez dwa lata przez okres ok. 3 miesięcy (grudzień-marzec) będzie pracował/a w kilkuosobowym zespole w terenie, na Wyspie Króla Jerzego (Południowe Szetlandy, Antarktyka). Prace terenowe będą obejmować odłowy, znakowanie, zakładanie logerów GPS, pomiary ptaków, pobory prób pokarmowych oraz piór, szukanie gniazd. Prace terenowe będą się odbywały w godzinach dziennych oraz nocnych. W laboratorium badania będą obejmować identyfikację szczątków ofiar w pokarmie wykrztuszonym, rekonstrukcje składu diety przy pomocy izotopów, identyfikację molekularną płci. Istotną częścią pracy doktoranta/ki będzie przygotowywanie publikacji, w tym dotyczących zasięgów lotów żerowiskowych oraz nisz izotopowych (praca z pakietami R). Doktorat powstanie na bazie kilku oryginalnych, anglojęzycznych prac opublikowanych w czasopismach z Listy Filadelfijskiej.

Finansowanie: grant NCN OPUS 10 (10.2016-09.2019) na pokrycie całości kosztów badań, w tym stypendium doktoranckie w wysokości 2700 zł brutto miesięcznie przez 3 lata, możliwość uzyskania tzw. dodatków projakościowych za publikacje.

Jak aplikować?
Proszę o przysłanie e-maila na mój adres (biodj@univ.gda.pl) z:

1)  CV przedstawiającym osiągnięcia naukowe kandydata i doświadczenie naukowe, w tym publikacje w renomowanych wydawnictwach/czasopismach naukowych oraz wyróżnienia wynikające z prowadzonych badań naukowych, stypendia, nagrody, warsztaty, szkolenia naukowe, udział w projektach badawczych, itp.
2)  listem motywacyjnym

3) listem rekomendacyjnym; osobą rekomendującą może być opiekun/promotor pracy magisterskiej bądź inna osoba, która np. ze względu na prowadzone pod jej opieką badania jest w stanie napisać o kandydacie coś sensownego jako o potencjalnym doktorancie (opinia o umiejętnościach i predyspozycjach w kontekście niniejszego projektu).

Proszę o zamieszczenie następującej klauzuli w przesłanej dokumentacji:
„Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w ofercie dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji, zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych Dz. U. 2015, poz. 2135 ze zm.”

Termin składania ofert: 6 październik 2016, 23:59

Wnioski o przyznanie stypendium w projekcie rozpatrywane są podczas posiedzenia komisji. Na podstawie ocen komisji tworzona jest lista rankingowa przesyłana kandydatom drogą elektroniczną. Od decyzji komisji nie przysługuje odwołanie.

Konkurs o przyznanie stypendium zostanie rozstrzygnięty do 10.10.2016 r.

Jeśli wybrany kandydat nie będzie spełniał wymogów formalnych bądź zrezygnuje, zostanie zrekrutowana druga osoba z listy rankingowej.

W przypadku niewyłonienia kandydata/tki konkurs zostanie rozpisany ponownie

Następnie należy przystąpić do rekrutacji na anglojęzyczne Studia Doktoranckie Life Sciences and Mathematics Interdisciplinary Doctoral Studies (LiSMIDoS) na Uniwersytecie Gdańskim, złożyć stosowne dokumenty. Tu szczegółowe informacje o rekrutacji:

http://en.nowa.ug.edu.pl/studia_doktoranckie_oferta/35842

Do prowadzenia badań w rejonach polarnych  oprócz wymogów formalnych, niezwykle istotne są cechy charakteru i umiejętności do pracy terenowej w małym zespole, w ciężkich terenowo warunkach. Dlatego przed ostateczną decyzją będę prowadził wstępne rozmowy z kandydatami (osobiście lub przez komunikator internetowy typu Skype/Hangout). Bardzo zależy mi na wybraniu osoby o najlepsze predyspozycjach do wykonania projektu!

Wymagania podstawowe

- Tytuł magistra biologii, ekologii bądź dziedzin pokrewnych.

- Bardzo dobra znajomość języka angielskiego -  umożliwiająca swobodne porozumiewanie się i pisanie artykułów naukowych.

- Doświadczenie terenowe w pracy z ptakami, rozpoznawanie, wyszukiwanie gniazd, łapanie, pomiary, obrączkowanie itp.

- Zaangażowanie na poziomie minimum 8h/dziennie (dni robocze) podczas pracy w Polsce (praca przy komputerze i w laboratorium), oraz po kilka godzin/dziennie (w tym w ciągu nocy) z przerwami (w rytmie codziennym i/lub zależnym od warunków pogodowych) podczas 3-miesięcznej pracy terenowej w Antarktyce (praca w terenie oraz w laboratorium i przy komputerze, zależnie od potrzeb).

- Dobre zdrowie i kondycja fizyczna oraz psychiczna; intensywna praca terenowa przez dwa sezony (każdy po ok. 3 miesiące) w Antarktyce, mały zespół w warunkach odizolowania, niskie temperatury, huraganowe wiatry.

- Umiejętność pracy samodzielnej i w zespole.

- Kandydat/tka w chwili rozpoczęcia realizacji zadań w projekcie przeszedł/przeszła pozytywnie rekrutację na studia doktoranckie.

- Spełnione wymogi określone w Regulaminie przyznawania stypendiów naukowych dla młodych naukowców w projektach badawczych oraz regulaminie przyznawania stypendiów naukowych dla młodych naukowców w ramach stypendiów doktorskich ETIUDA finansowanych ze środków Narodowego Centrum Nauki, wprowadzonym uchwałą Rady Narodowego Centrum Nauki nr 50/2013, z dnia 3 czerwca 2013r.

Dodatkowe pożądane cechy

- Sprawność w przygotowywaniu publikacji naukowych udokumentowana posiadaniem prac własnego autorstwa/współautorstwa.
- Dobra znajomość metod statystycznych, w szczególności mile widziana umiejętność używania pakietów R.

- umiejętność pracy w programach GIS

- Doświadczenia w pracy laboratoryjnej (częścią projektu będzie przygotowywanie piór do analiz izotopowych oraz molekularna identyfikacja płci)

- Wysokie standardy etyczne, sumienność, dokładność i wytrwałość przy pracach terenowych, laboratoryjnych jak i pisaniu manuskryptów;

-Dobre poczucie humoru i wszystkożerność

Co oprócz samego doktoratu oferuje projekt:

- Praca w unikalnym ekosystemie Antarktyki morskiej będzie na pewno cennym doświadczeniem. W okolicach Stacji Antarktycznej znajdują się kolonie lęgowe trzech gatunków pingwinów. W ich pobliżu rozwinęła się bujna tundra ornitokoprofilna. Będzie można również zapoznać się z funkcjonowaniem oraz pracami badawczymi Polskiej Stacji Antarktycznej im. Arctowskiego obejmującymi oceanografię, geologię, geomorfologię, glacjologię, meteorologię, sejsmologię oraz biologię i ekologię ptaków i ssaków morskich.

- Rozwój umiejętności analizy danych (zasięgi lotów żerowiskowych, analizy izotopowe, zaawansowane modelowanie i analizy permutacyjne)

- Współtworzenie nowego zespołu badawczego

Kontakt
Dariusz Jakubas
Email: biodj@univ.gda.pl
Więcej o Katedrze Ekologii i Zoologii Kręgowców UG: http://www.kezk.bio.univ.gda.pl/

Opcja zerowa?

Ciekawy tekst (choć dostępny tylko częściowo w trybie bezpłatnym) profesora Pacholskiego. Autor zastanawia się nad resetem nauki: zwalniamy wszystkich i zatrudniamy nielicznych. Jak dla mnie pomysł super, kilkukrotnie o nim wspominałem, bo nie wierzę, że na drodze ewolucji dokona się jakaś znacząca zmiana w Polsce (uważam, że taka zmiana jest skutecznie sabotowana przez beneficjentów obecnego systemu). Musi więc nastąpić radykalna zmiana o charakterze rewolucyjnym i takim impulsem mogłaby być omawiana w tekście strategia niemiecka. Warto przynajmniej zastanowić się nad takim rozwiązaniem.

Na razie nie komentuję tego obszerniej, sam muszę pomyśleć i może przeczytać cały tekst. Artykuł dostępny tutaj:

http://serwisy.gazetaprawna.pl/edukacja/artykuly/974560,opcja-zerowa-w-szkolnictwie-wyzszym.html?utm_content=buffera2408&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

Michał Żmihorski

2x PhD: Evolution of identity signalling in animal vocalizations

We are looking for one or two PhD students to join the Department of Behavioural Ecology, Faculty of Biology, Adam Mickiewicz University, Poznań, Poland

Students will be supervised by Prof. Tomasz Osiejuk and will closely collaborate with a postdoc Dr. Pavel Linhart on his project „Evolution of identity signalling in vocalizations“.

Background: Recognition of individuals and association of individuals with particular experiences is a key aspect of different social behaviours. Vocalizations of many animal species are individually distinct and allow for individual recognition. However, in most of the cases, it is not well known whether this individual variation is consequence of individual variation or evolved to signal identity. The project will investigate different aspects of how individual identity is signalled through vocalizations ranging from theoretical investigations of how identity information can be measured to important basic questions like what life-history factors lead to evolution of true identity signals and to potential application of this knowledge on identity signalling for acoustic monitoring of individuals.

The topic of the thesis is partly flexible and final questions for PhD thesis will be developed with the chosen candidates to suit hers / his qualifications and interests as long as it is within the scope of the project. It can be adapted to suit candidates preferring field work as well as those preferring office / lab work. There is a broad scope of possible approaches that can be used to address project questions: recording and analysis of vocalizations, playback experiments, modelling, programming, comparative analyses, review, etc... Candidate will most likely work with one or more species used in the past studies by Prof. Osiejuk or Dr. Linhart: ortolan buntings, corncrakes, pigs, little owls, chiffchaffs, willow warblers, duetting bird species... But it is possible to use other model species including humans. Work may include field work in Europe (Poland, Czech Republic) and / or Africa (Cameroon). Communication of the results to public audiences is important part of the project.

Financial support comes from NCN grant POLONEZ 1 funded under the Marie Skłodowska-Curie grant agreement No. 665778. The monthly salary for the PhD student is 3000 PLN gross which allows for reasonable living in Poland. The funding is available for 2 years (2017-18). Funding for the rest of the PhD is expected to be gained from other sources (university studentships).

The candidates will be evaluated on the basis of scientific excellence criteria, their publication record, and previous experience in research and how she / he could contribute to the project.

Requirements:

• MSc in biology, zoology, ecology or similar

• good verbal and written communication in English

Advantages:

• experience with acoustic analyses and / or playback experiments

• experience with behavioural analyses

• experience in field work on birds (recognition, catching, finding nests, measurement, sampling tissues etc.)

• experience with ecological modelling, programming

• experience with communicating science to public audiences: social media, audio / video editing, photography

• speaking Polish

How to apply:

The applications containing motivation letter (why you are good candidate for the position, why you are interested, how could you contribute to the project, etc.), CV, publication list, and contact on 2 persons that can provide references about you, written in English should be mailed to Dr. Pavel Linhart (pavel.linhart83@gmail.com) and Prof. Tomasz Osiejuk (osiejuk@amu.edu.pl) by October 31 2016. The best candidates will be interviewed during December.

Deadline of sending offers: 31 October 2016, 23:59

Additional information about research group: http://behaecol.amu.edu.pl

Please include in your application the following statement: “In accordance with the personal data protection act from the 29th of August 1997, I hereby agree to process and to store my personal data by the Institution for recruitment purposes”.

The position will be available from the February 2017.

Please share this information with anyone who may be interested. Any questions regarding the positions should be directed to Pavel Linhart (pavel.linhart83@gmail.com) and Tomasz Osiejuk (osiejuk@amu.edu.pl).

This project has received funding from the European Union’s Horizon 2020 research and innovation programme under the Marie Skłodowska-Curie grant agreement No. 665778.

Habilitacja - propozycja

Mieliśmy niedawno na blogu burzliwą dyskusję o habilitacji. Myślę, że warto kontynuować ten wątek, bo sprawa jest bardzo ważna, ale w możliwie konstruktywnej formie. Spróbuję stworzyć ramy do takiej dyskusji: proponuję wyobraźmy sobie, że jesteśmy ministrem Gowinem z niczym nieskrępowaną możliwością kreowania nowych przepisów regulujących temat habilitacji. Zostawmy na razie pomysł likwidacji habilitacji w ogóle i spróbujmy poprawić to, co obowiązuje obecnie.

Zgodzimy się zapewne, że funkcjonująca obecnie procedura habilitacyjna, począwszy od braku jasnych kryteriów niezbędnych do spełnienia przez habilitanta, poprzez niewiarygodną wręcz łaskawość Centralnej Komisji w wielu przypadkach, aż do niezrozumiałego procesu recenzji i głosowania przez radę naukową stopnia doktora habilitowanego, jest – delikatnie mówiąc – do kitu. A jak taka procedura wyglądać powinna? Poniżej moja propozycja, którą proszę potraktować jako zaproszenie do dyskusji, krytycznej oceny i przedstawienia własnych pomysłów.

Habilitacja w biologii środowiskowej – propozycja

[w kwadratowych nawiasach moje komentarze]

Wymóg formalny: stopień doktora

Czas od uzyskania stopnia doktora: nieokreślony [można nawet po roku, jak ktoś jest bardzo zdolny]

Zatrudnienie habilitanta: nieokreślone [może być bezrobotny, pracujący zagranicą, lub pracujący poza nauką]

Kto wnioskuje: sam zainteresowany [nie jest potrzebna zgoda/poparcie żadnych instytucji, by wystąpić z wnioskiem o hab.]

Wymagania odnośnie dorobku naukowego:

- co najmniej jeden grant, w którym habilitant jest kierownikiem

- co najmniej 20 publikacji JCR Core Collection po doktoracie [definicja: t+1 lub więcej, gdzie t to rok obrony. Żadne czasopisma spoza JCR CC nie są uwzględniane]

- co najmniej 5 publikacji JCR CC pierwszoautorskich po doktoracie

- co najmniej 5 publikacji z Q1 (pierwszej ćwiartki) listy JCR CC

- co najmniej 200 cytowań bez autocytatów wg ISI CC

[nie wiem jak tu uwzględnić monografie – proponowałbym te wyłącznie po angielsku i zamiast części publikacji]

Wymagania odnośnie dokonania naukowego:

- co najmniej 4 jednotematyczne, pierwszoautorskie prace z listy JCR Core Collection z Q1 lub Q2

Inne:

- Recenzentem habilitacji może zostać wyłącznie osoba indeksie H wg ISI Core Collecition większym niż habilitant i z innej jednostki naukowej niż habilitant [żeby leśne dziadki nie recenzowały]

- Oświadczenia o wkładzie autorów nie są wymagane [w dokonaniu są prace tylko pierwszoautorskie]

- Stopnia dr hab. nie może nadawać Rada Naukowa instytucji w której habilitant pracuje lub pracował na etacie [żeby przyjaciółki „pani Halinki” nie głosowały z sympatii do niej]

Komentarz:

Zostawiam na razie samą procedurę (wniosek do CK i głosowanie przez Radę Wydziału/Instytutu, koszty itp.), choć tu też jest pewnie sporo do zrobienia. Oczywiście możemy się spierać o liczby (np. 200 cytowań czy 300, itp.) i warto to robić. Natomiast zwracam uwagę, że taki model eliminuje wszystkich leśnych dziadków (=wybitnych profesorów, których Scopus określa wspólną nazwą „result not found”) z procesu recenzowania. Poza tym, ważna rzecz: taka habilitacja przestaje być narzędziem do utrzymania władzy leśnych dziadków nad młodymi i ambitnymi naukowcami. Jest odwrotnie: promuje młode, głodne wilki, a filtruje osoby z miernym dorobkiem. Dlatego nie jestem zaciekłym przeciwnikiem habilitacji, bo dobre sprecyzowanie wymogów może z niej zrobić skuteczne narzędzie do podnoszenia poziomu w nauce. Dużą zaletą takiego rozwiązania jest stosunkowo niewielka ingerencja w obowiązujące przepisy – likwidacja habilitacji to rewolucja totalna, wymagająca równoczesnej zmiany wielu innych aktów prawnych, co w Polsce trwa latami i nigdy się nie udaje. A doprecyzowanie wymogów można wprowadzić łatwo i szybko. I odwrotnie, jak ktoś pisał w komentarzach – zniesienie habilitacji wcale nie musi przynieść dobrych rezultatów, wręcz przeciwnie. Dziś część ludzi jednak nie przechodzi przez procedurę habilitacji i żegna się z nauką, a nawet ci robiący słabe habilitacje coś jednak starają się pisać przed przystąpieniem do procedury. Bardzo łatwo mogę sobie wyobrazić, że w przypadku braku habilitacji obie te grupy po prostu nie będą nic robiły, a mając umowę bezterminową będą nie do ruszenia i jeszcze na koniec zrobią profesurę. Więc nie habilitacja lub jej brak jest kluczem, lecz patrzenie na dorobek przy rozdzielaniu kompetencji i środków w nauce.

Doktorat w Krakowie?

Doktorant/ka poszukiwany/a

Celem projektu  jest uzyskanie gęstej mapy genetycznej dla krzyżujących się ze sobą w naturze kumaków Bombina bombina i Bombina variegata. Mapa taka posłuży w przyszłości do rozwikłaniu zależności między selekcją a przepływem genów w różnych regionach genomu aby:

1. poznać genetyczne podstawy specjacji, 

2. określić jaką rolę odgrywa ogromne zróżnicowanie ekologiczne w tym procesie. 

Znajomość tych kluczowych w biologii ewolucyjnej procesów jest nadal fragmentaryczna; pochodzi głównie z badań taksonów na bardzo wczesnym etapie procesu specjacji lub całkowicie od siebie izolowanych rozrodczo. 

Europejskie kumaki, Bombina, stanowią intrygującą zagadkę. Zróżnicowały się dawno (pliocen), posiadają odmienne adaptacje do różnych siedlisk - różniąc się szerokim zestawem cech fenotypowych - jednak nadal wytwarzają liczne, płodne mieszańce w wąskich strefach kontaktu, wszędzie tam gdzie zasięgi ich się stykają. Mapa sprzężeń posłuży do testowania teoretycznych przewidywań o rozmieszczeniu miejsc/loci podlegających selekcji w całym genomie, które mogą być odpowiedzialne za utrzymywanie się odrębności gatunków mimo hybrydyzacji. Projekt przeniesie klasyczny model ewolucyjny w nową erę genomiki otwierając rozmaitym badaniom szeroką perspektywę.

W szczególności, zamierzamy zmapować ok. 5 000 SNP w DNA wokół miejsc restrykcyjnych (tzw. RAD-seq) u potomstwa  pokolenia F2 posiadanych mieszańców F1. Dodatkowo, analiza histologiczna gonad pozwoli określić płeć potomstwa F2 i zmapować lokalizację genów determinujących płeć (tj. enigmatyczną grupę genów u płazów

i większości owodniowców), genów nierzadko powiązanych z procesem specjacji.

Zmapowanie polimorfizmów RAD-seq w stosunku do scharakteryzowanych przez nas transkryptomów kumaków pozwoli badać konserwatywne grupy synteniczne genów płazów poprzez ortologi genów znanych dla genomu żab szponiastych Silurana, Xenopus, żaby dalekowschodniej Nanorana  jak i innych kręgowców. Uzyskanie mapy genetycznej dla kumaków, pozwoli także poznać lokalizację niektórych transkryptów badanych we wcześniejszym projekcie, dostarczy nowych, gatunkowo specyficznych markerów o znanej lokalizacji i częstości rekombinacji między nimi, użytecznych m.in. w badaniu struktury genetycznej modelowej strefy mieszańcowej kumaków. Innym aspektem jest identyfikacja syntenicznych grup genów kręgowców. 

Oczekiwania:  

znajomość podstawowych technik molekularnych

umiejętności bioinformatyczne

zainteresowanie biologią ewolucyjną                                                                       

Oferujemy stypendium  

prof. dr hab. Jacek M. Szymura

Instytut Zoologii UJ

jacek.m.szymura@uj.edu.pl

http://www.binoz.uj.edu.pl/dydaktyka/studia-doktoranckie-biologia/rekrutacja

http://www.zap-uj.pl

Kurs R

Dostałem prośbę o zamieszczenie ogłoszenia komercyjnego na blogu. Ponieważ rzecz jest godna uwagi i może być przydatna dla wielu osób (sam na taki kurs chętnie bym się wybrał kilka lat temu) zamieszczam to ogłoszenie:

z przyjemnością zapraszamy na szkolenie pod tytułem "Analiza danych biologicznych w R: badania środowiskowe", które odbędzie się w dniach 9-11 września 2016 na Wydziale Biologii UAM w Poznaniu. Kurs poprowadzi dr hab. Jakub Kosicki z Zakładu Biologii i Ekologii Ptaków, Instytutu Biologii Środowiska Wydziału Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Jakie zagadnienia zostaną omówione i przećwiczone?

1. Wprowadzenie do środowiska R (instalacja, biblioteki, R studio, import danych do R).

2. Pierwsza sesja w R: gdzie szukać pomocy, operatory, arytmetyka, wektory, indeksowanie

wektorów, macierze, ramki danych.

3. Proste pętle i funkcje.

4. Statystyki opisowe wraz z wizualizacją danych (średnia arytmetyczna, geometryczna,

ucięta, harmoniczna, mediana, moda, odchylenie standardowe, błąd standardowy, rozstęp, rozstęp międzykwartylowy, różne typy wykresów: rozrzutu, histogramy, pudełkowe, skrzypcowe itp.

5. Klasyczna statystyka testowa (testy normalności, jednorodności wariacji, testy parametryczne i nieparametryczne, analiza wariancji).

6. Korelacja i regresja: regresja liniowa, nieliniowa, funkcje sklejane.

7. Analiza składowych głównych.

8. Uogólnione modele liniowe, modele addytywne, drzewa regresyjne.

Dla kogo przeznaczony jest ten kurs?

Kurs jest przeznaczony dla biologów środowiskowych, którzy zainteresowani są analizą danych w R, a jednocześnie nie posiadają umiejętności programowania. Z tego względu podczas kursu jego uczestnicy zapoznają się z podstawami języka programowania, możliwościami analitycznymi w obrębie klasycznej statystki testowej, metodami wizualizacji wyników oraz z podstawami modelowania. Szczególny nacisk zostanie położny na stronę techniczną, czyli pogłębianie znajomości R, przy czym cały aspekt matematyczny zostanie ograniczony do niezbędnego minimum. Zapewniamy materiały szkoleniowe oraz komputery z oprogramowaniem.

Jakie będą efekty?

Po odbyciu kursu, jego uczestnik będzie posiadał niezbędne umiejętności do samodzielnego poszerźania wiedzy o bardziej zaawansowane techniki z wykorzystaniem R. Ponadto, powinien potrafić dostosować metodę̨ analityczną do swoich danych i potrzeb, napisać odpowiedni skrypt w R i zinterpretować otrzymane wyniki.

Czy sobie poradzisz? Na pewno!

Jedynymi koniecznymi wymogami, które musi spełniać każdy kursant, to chęć poszerzania wiedzy i poczucie humoru :)

Zachęcamy do rejestracji! Koszt uczestnictwa wynosi 1000 zł. Formularz rejestracyjny znajdą Państwo pod adresem:

http://ideas4biology.com/pl/kurs_09-11_09_2016.php

W razie pytań i wątpliwości służymy pomocą.

Pozdrawiam,

dr Joanna Ciomborowska

ideas4biology Sp. z o.o.

tel. 698 141 228

e-mail: office@ideas4biology.com